به هرکه می رسم؛
می ایستم ...
انگار،
ردیف حسرت،
وغیرت کثیف ترین،
قافیه ی دنیاست...
این بار،
پرواز در دور دست،
و سقوط،
امواج افکار سرخ را جار می زند...
و مرگ حرف آخر این دنیاست؛
وقتی تمام واژه ها به توختم می شوند...
انگار،
برعکس قانون دنیاست؛
و پروانه ها قفس می طلبند...
پرواز با اسب رویاهای من...ما را در سایت پرواز با اسب رویاهای من دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 108