سوگند

سلام...

الان که دارم این مطلبو می نویسم دقیقا دو ساعت و پانزده دقیقه و یازده ثانیه تا آغازسال1394باقی مونده وهنوز دلم برای خودم تنگه.

ای کاش سال پیشرو خبرهایی ازجنس بوی نرگس و پایان انتظارها بده.

امیدوارم کنارسفره هفت سین هاتون به یادهمه ی مریض هابه خصوص :

بجه هایی که دلی به بزرگی آسمان دارند (ترجیح میدم نام نبرم)

وجانبازهایی که سالهاست ازترکش ها ونفس تنگی ها رنج می برند

و حتی مادرانی که انتظار ثانیه ای دیدار فرزندشان رابه دوش می کشند...

به یادهم باشید.

التماس دعا

عید و نوروز و بهارتون هم تقریبا مبارک.

و این هم آخرین شعری که درسال 1393 دراینجا ثبت میشه.امیدوارم خوشتون بیاد.:

-----------------------------------------------------------------

سوگندیادمی کند؛

نثار کبوتران شب،

و اقاقی های کنارخیابان ؛

زیبا نیست؛

تب و تاب کبوتران و اقاقی ها؛

با سوگندی هزار ساله،

شاید اینبار بر لبان بهار،

زندگی حکاکی شود...

پرواز با اسب رویاهای من...