نفس هایی در وقت اضافه

دنیا در مسیر لب هایت خلاصه می شوند...

و من؛

در آغوشی از قبر های سرد،

در سکوتی سپید،

با جیغ های سرخ...

این روزها،

لقمه می گیرند؛

قبرها،

تلخ ترین خاطرات را،

همان آدمک های مرگ،

می شنوم؛

صدای کف زدن آزادی...

آری،

((تولد حسرت مبارک))

اینک؛

به بازی گرفته شده اند؛

نفس هایی که زیادی کشیده می شوند...

پرواز با اسب رویاهای من...