باورکن

به حلقه ها وچارپایه ها اعتمادمی کنم...

سقف جیغ می کشد...

باورکن؛

باران هم آرام می شود

ومن؛

گمانم سکوت وتنهایی،

باورکن؛

جامی مانم؛

حتی ازنفس های مردنمکی...

به یاددارم؛

دوقسمت سیب سرخ را،

وآرزوی ماندنی،

اینک باورکن؛

اولین سلام وآخرین خداحافظی ام را...

پرواز با اسب رویاهای من...